خطرات غواصی

از مقاله دیگری توسط کارشناسان ما، با خطرات غواصی بدون آمادگی فیزیکی، اخلاقی، اطلاعاتی و تجهیزاتی آشنا خواهید شد. شما با انواع اصلی خطرات در غواصی آشنا خواهید شد و توصیه های ارزشمندی در مورد چگونگی جلوگیری از حوادث ناگوار زیر آب و به حداقل رساندن عواقب در صورت وقوع حادثه دریافت خواهید کرد. بنابراین، آیا غواصی به طور کلی خطرناک است و چگونه می توانید آن را ایمن تر کنید؟ غواصی برای افراد مبتلا به بیماری های مزمن چقدر خطرناک است؟ آیا غواصی در شب یا تنهایی می تواند خطرناک باشد؟ بیایید دریابیم.

قوانین کلیدی ایمنی در زیر آب

غواصی یکی از تفریحات فعال و نسبتاً شدید و همچنین یک سرگرمی و ورزش حرفه ای است. این به سرعت در حال به دست آوردن محبوبیت در تمام قاره های مسکونی، از جمله در میان کودکان و نوجوانان است. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که اقیانوس های جهان نه تنها زیبایی وصف ناپذیر و تجربه های فراموش نشدنی را ارائه می دهند، بلکه تعداد قابل توجهی از خطرات بالقوه را نیز ارائه می دهند. علی‌رغم اینکه بسیاری این فعالیت‌ها را سرگرمی‌های عجیب و غریب نسبتاً بی‌ضرر می‌دانند تا ورزش‌های افراطی، هنوز هم خطراتی وجود دارد.

بله، طبق آمار جهانی، شنای معمولی و اسب سواری به میزان قابل توجهی بالاتر از غواصی منجر به صدمات و تلفات می شود. به عنوان مثال، تلفات ناشی از غواصی در ایالات متحده به طور متوسط ​​حدود 2 مورد در هر 100,000 غواص در سال است. تعداد تلفات در بین اسب سواران 100-150 نفر به ازای همان تعداد سوارکار است. اما در مورد آن فکر کنید - آیا می خواهید یکی از آن دو نفر از صد هزار نفر باشید؟ احتمالا نه. ما بعداً به این سؤال باز خواهیم گشت، بنابراین حتماً انتشارات را تا انتها بخوانید زیرا هنوز اطلاعات مفید زیادی وجود دارد!

برای اطمینان از ایمنی شما، ابتدا لازم است آموزش های مناسب را طی کرده و گواهی غواصی دریافت کنید. بله، می‌توانید بدون غواصی غواصی کنید، اما در این مورد، فقط باید در آب‌های محدود، به‌ویژه امن و با همراهی مربی با تجربه انجام شود. و همچنان، تنها پس از گذراندن دوره پایه برای کاهش خطرات غواصی.

با این حال، علاوه بر تکمیل و گذراندن موفقیت آمیز آموزش های مناسب و به روز نگه داشتن مهارت های خود (که به همان اندازه مهم است)، هر غواصی می تواند کارهای زیادی را برای اطمینان از غواصی ایمن و جلوگیری از حوادث مربوط به فعالیت های زیر آب انجام دهد. مثلا:

• تجهیزات غواصی را در شرایط خوبی نگهداری کنید و قبل از هر غواصی آن را بررسی کنید.
• به توصیه های همکاران با تجربه در مکان هایی که قصد غواصی را دارید گوش دهید تا از برنامه و هرگونه خطرات محلی آگاه شوید.
• پیش بینی آب و هوا را بر روی منابع تخصصی مطالعه کنید و نه تنها به دمای هوا بلکه به شرایط غواصی در منطقه انتخابی خود نیز توجه کنید.
• هرگز به تنهایی غواصی نکنید. یک دوست نه تنها یک شرکت خوب است، بلکه یک منبع ایمنی اضافی است.
• همیشه به همان اندازه که خودتان را بررسی می کنید، دوست خود را بررسی کنید. و اجازه دهید آنها نیز همین کار را با شما و تجهیزات شما انجام دهند.
• هم از نظر سلامت عمومی و هم از نظر احساسی که در طول روز دارید، برای غواصی آماده باشید. البته بدون الکل.
• به هیچ چیز و کسی دست نزن! بسیاری از موجودات در صورت تحریک می توانند خطرناک باشند.
• ایمن سفر کنید: از اقدامات محافظتی در برابر آفتاب گرفته تا نگهداری مناسب تجهیزات در قایق.
• محدودیت های خود را بشناسید و بدون عبور از مرزها در جستجوی آدرنالین غیرضروری و هیجان های بی معنی و خطرناک، به آنها پایبند باشید.
• به طور مداوم اکسیژن، فشار و سایر پارامترهای باقیمانده را کنترل کنید. با ذخایر هوای خود مانند سوخت باقیمانده در مخزن بنزین رفتار کنید—موافقید؟
• از خطرناک ترین مکان های غواصی دوری کنید. مکان های کمتر افراطی زیادی در جهان وجود دارد.
• به زندگی دریایی خیلی نزدیک نشوید، حتی اگر به نظر شما بی ضرر و زیبا باشد. در بخش بعدی دلیل آن را خواهید فهمید.
• سعی کنید در ساعات روشنایی روز و با محدودیت ایمنی غواصی کنید. با وجود جذابیت جذاب غواصی در شب، خطر موجه نیست و می تواند برای غواصان ناآماده بسیار خطرناک باشد.
• قبل از شروع فعالیت های خود حتما تهیه کنید بیمه تخصصی که شما را در حین فعالیت های آبی و زیر آب می پوشاند. این شما را از صدمات یا حتی بدتر از مرگ محافظت نمی کند، اما در صورت نیاز به درمان پس از غواصی، به ویژه در خارج از کشور، از فاجعه مالی جلوگیری می کند.

این توصیه ها برای همه غواصان، از مبتدی تا با تجربه ترین مربیان و دانشمندانی که اکتشاف زیر آب یا سایر فعالیت های علمی را انجام می دهند، اعمال می شود.

غواصی چگونه خطرناک است

همانطور که قبلاً ذکر کردیم، آمار عینی واقعیت ها را تجزیه و تحلیل می کند و اطمینان می دهد که خطرات مشترک بالقوه غواصی با تجهیزات غواصی در دریا کم در نظر گرفته می شود. به عنوان مثال، آنها از دویدن در مسافت طولانی یا اسنوبورد پایین تر هستند.

با این حال، عوامل خطر متعددی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. برخی از آنها نشانه های قطعی برای ماندن در ساحل هستند و منظور ما منع مصرف بهداشتی است. اول از همه، این به موارد زیر مربوط می شود:

• بیماری های قلبی عروقی با عملکرد ناپایدار سیستم قلبی عروقی و موارد منع فعالیت بدنی مشخص می شود.
• داشتن ضربان ساز قلب و دریچه های مصنوعی قلب دلیل محکمی برای خودداری از غواصی در هر عمق قابل توجهی است. برای افرادی که ضربان ساز قلب دارند، پاسخ به این سوال که آیا غواصی در ارتفاع 30 فوتی (10 متری یا بیشتر) خطرناک است یا خیر، مثبت خواهد بود. زیبایی غیر واقعی را اغلب می توان حتی در عمق 15 فوتی پیدا کرد و خطرات آن بسیار کمتر است.
• آسم، فیبروز کیستیک و سایر بیماری های جدی اندام های تنفسی (پلورا، ریه ها و غیره).
• دیابت نوع 2.
• صرع - تشنج می تواند به یک مانع غیرقابل عبور در زیر آب تبدیل شود و حتی منجر به یک نتیجه کشنده شود.

در غیر این صورت، هیچ محدودیت شدیدی وجود ندارد، اما یک رفاه عمومی رضایت بخش همچنان ضروری است.

موجودات دریایی خطرناک برای غواصی

برخلاف تصور رایج در میان افراد ناآگاه، خطری برای غواصان نه تنها، و نه حتی در درجه اول، توسط کوسه ها، بلکه توسط بسیاری از موجودات دریایی دیگر که بسیاری از آنها فوق العاده سمی هستند، ایجاد می کند. بیایید به طور خلاصه در مورد رایج ترین و ناایمن ترین آنها صحبت کنیم. بیایید با کوسه ها شروع کنیم:

• تهدیدهای بالقوه برای غواصان می تواند از کوسه های سفید بزرگ، ببر، صخره ها و همچنین کوسه های ماکو و کوسه های سر چکشی باشد.
• Physalia physalis، chironex fleckeri و carybdea marsupialis.
• شقایق ماهی خطرناک و خاردار (همچنین به عنوان دلقک ماهی به ظاهر بی ضرر نیز شناخته می شود).
• حلزون های مخروطی سمی: geographus، نساجی، و marmoreus.
• مار دریایی و همچنین مارهای دریایی حلقه دار و سیاه و سفید.
• خرچنگ ها و خرچنگ های بزرگ (خرچنگ خودکشی، خرچنگ غول پیکر، خرچنگ اقیانوسی).
• برخی از گونه های خارپشت دریایی.

برخورد با این ساکنان و سایر ساکنان اقیانوس های جهان می تواند خطرات بالقوه ای را به همراه داشته باشد. گاهی اوقات خطرات می تواند بسیار زیاد باشد.

اکنون که در مورد خطرات اصلی که ممکن است غواصان با آن روبرو شوند آشنا شدید، بیایید در مورد اینکه این خطرات بیشتر در کجا متمرکز شده اند صحبت کنیم.

سایر خطرات، خطرات و صدمات احتمالی

درک این نکته مهم است که جانوران تنها بخش کوچکی از خطراتی است که ممکن است با آن مواجه شوید. در میان خطرات "غیر زنده"، موارد زیر شایسته ذکر ویژه هستند:

• جریان های دریایی: می توانند از چالش برانگیزترین و غیرقابل پیش بینی ترین موانع باشند. آنها می توانند باعث تخلیه هوا شوند و مانعی برای صعود به موقع به سطح شوند.
• غارهای زیر آب برای غواصی، صخره ها و صخره ها - مکان های خطرناک برای غواصی. لبه‌های تیز آن‌ها، به تیز تیغ یا چاقوی جراحی، می‌تواند باعث آسیب‌های جدی شود که در صورت قرار گرفتن در معرض آب شور، می‌تواند به شرایط دردناک و غیر التیام‌بخشی تبدیل شود.
• صدمات مربوط به فشار - یک نوع خطر بسیار خطرناک و متأسفانه رایج برای غواصان با تجربه و مبتدی.

در میان انواع اخیر آسیب، موارد زیر را می توان تشخیص داد:

بیمار افسردگی

در حال توسعه بیماری رفع فشار (DCS). یکی از رایج ترین خطرات است. این اصطلاح برای توصیف وضعیتی استفاده می شود که در نتیجه کاهش سریع فشار اطراف رخ می دهد. این عمدتا در هنگام غواصی اتفاق می افتد، به خصوص در غواصی های عمیق، زیرا هنگامی که با هوای فشرده غواصی می کنید، بدن شما اکسیژن و نیتروژن اضافی دریافت می کند. در حالی که بدن شما از اکسیژن استفاده می کند، نیتروژن در خون حل می شود و در طول شیرجه در آنجا باقی می ماند.

هنگامی که از اعماق دریا یا دریاچه به سطح آب صعود می کنید، فشار آب در اطراف شما کاهش می یابد. با صعودهای سریع، نیتروژن زمان کافی برای خارج شدن از گاز را ندارد و در بافت ها و جریان خون حباب ایجاد می کند. این میکرو حباب ها می توانند به رگ های خونی شما آسیب برسانند و جریان طبیعی خون را مسدود کنند.

نارکوز نیتروژن (اثر مارتینی)

نارکوز نیتروژن، همچنین به عنوان "خلافت از عمق" یا اثر مارتینی شناخته می شود. این یک وضعیت موقتی است که توسط غواصان اعماق دریا که زیر 100 فوت (30 متر) غواصی می کنند تجربه می کنند. این بیماری در اثر تنفس نیتروژن با فشار جزئی بالا ایجاد می شود که منجر به علائم مسمومیت می شود. این می تواند شامل احساس سرخوشی، بی نظمی، مشکل در تمرکز، توهم و غیره باشد. این وضعیت معمولاً پس از ظاهر شدن از بین می رود، اما در برخی موارد، می تواند خطر ابتلا به شرایط دیگر مانند DCS را افزایش دهد.

باروترومای گوش

باروترومای گوش نیز یکی از خطرات رایج سلامتی مرتبط با غواصی است که در اثر فشار ایجاد می شود – نه یک افت ناگهانی، بلکه افزایش یافته. باروتروما انواع مختلفی دارد از جمله باروتروما سینوسی که می تواند برای چشم ها، دندان ها و ریه ها خطرناک باشد، اما شایع ترین نوع آن باروتروما گوش میانی است. می تواند باعث درد شدید، تجمع مایعات، خونریزی و حتی کاهش شنوایی شود.

غواصان اغلب هنگامی که نمی توانند فشار گوش میانی را در حین فرود یکسان کنند، باروترومای گوش میانی را تجربه می کنند.

هیپوترمی

هیپوترمی نیز اغلب رخ می دهد. به عبارت ساده، شرایط سرد بودن بیش از حد است. اگر این بیماری به موقع درمان نشود، عواقب آن می تواند بسیار جدی باشد.

هزینه های درمان برای برخی از آسیب های مربوط به غواصی

در زیر جدول خلاصه ای از هزینه های درمان تنها برای سه نوع بیماری در سایت های مختلف غواصی خطرناک در سراسر جهان آورده شده است.

کشور محل اقامت	بیمار افسردگی	باروترومای گوش	هیپوترمی
	هزینه تخمینی درمان در یک کلینیک محلی (USD)
کاستاریکا	2,200 - 5,500	500 - 1,500	500 - 1,000
مکزیک	2,300 - 5,800	500 - 1,700	500 - 1,200
بلیز	2,200 - 5,500	500 - 1,500	500 - 1,000
مصر	2,400 - 6,000	600 - 1,800	600 - 1,200
مالدیو	2,200 - 5,500	500 - 1,500	500 - 1,000
استرالیا	2,600 - 6,500	700 - 2,000	700 - 1,500
مالزی	2,300 - 5,800	500 - 1,700	500 - 1,200
تایلند	2,500 - 6,500	600 - 2,000	600 - 1,500
فیلیپین	2,200 - 5,500	500 - 1,500	500 - 1,000
اندونزی	2,400 - 6,000	600 - 1,800	600 - 1,200

هنوز صدمات، خطرات و خطرات بسیار دیگری وجود دارد. با این حال، همه چیزهایی که در این مقاله پوشش داده ایم باید به اندازه کافی برای درک این موضوع باشد که بیمه یک همراه ضروری برای هر غواصی است و راهی مطمئن برای کاهش خطرات خطرات غواصی و تضمین درمان و بهبودی از طریق پوشش بیمه، چه در کارائیب، هاوایی یا سد بزرگ مرجانی.